تعریف نقدشوندگی چیست؟


انواع شاخص در بازار بورس

تعریف نقدشوندگی چیست؟

مشاوره رایگان

برای دریافت مشاوره در مورد چگونگی عضویت در صندوق و شرایط سبد های مختلف کافیست عدد 2 را به سامانه زیر پیامک کنید.

  • 02191004770
  • [email protected]
  • تهران، خیابان بهشتی، پلاک 436، طبقه 4، واحد 15

خانه / سرمایه گذاری و بورس / مفهوم ریسک و بازده در سرمایه گذاری چیست؟

مفهوم ریسک و بازده در سرمایه گذاری چیست؟

هر فردی که قصد سرمایه گذاری را دارد باید در رابطه به اصطلاحات آن بخصوص ریسک و بازده در آن سرمایه گذاری که جز ارکان اصلی آن بشمار می آید و عضوی جدایی ناپذیر از سرمایه گذاری می باشند آشنایی کامل داشته باشد.

هرکسی مسلما با هدف بهره مندی از سود و بازدهی خوب در بازار های مختلف سرمایه گذاری می کنند ولی رفتار افراد از نظر پذیرش ریسک باهم متفاوت است.

برخی افراد ریسک پذیر و برخی ریسک گریز هستند که این عامل در کنار عوامل دیگر باعث می شود افراد در بازار سرمایه سود و زیان زیادی را شاهد باشند.

افرادی که ریسک گریز هستند بهتر است از روش سرمایه گذاری غیر مستقیم وارد بازار بورس شوند زیرا در این روش به دلیل مدیریت دارایی توسط کارشناس مسلط به علوم تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادی ریسک معاملات به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. در این مطلب قصد داریم به تئوری ریسک و بازده در سرمایه گذاری بپردازیم، با ما همراه باشید.

معرفی تئوری های ریسک و بازده در سرمایه گذاری

مفاهیم اصلی سرمایه گذاری شامل بازده و ریسک می باشد. بنابراین آشنایی تئوری های بازده و ریسک بسیار مهم است پس ابتدا به بررسی آنها می پردازیم. در دنیای مالی و سرمایه‌گذاری، ریسک و بازده دو مفهوم مخالف هم هستند.

برای سرمایه گذاری بهتر مفاهیم بازده و ریسک همیشه مورد بررسی سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد و نمی‌توان آنها را جدا از هم درنظر گرفت. تصمیم‌گیری برای یک سرمایه‌گذاری مطمئن و پر سود، همیشه براساس ارتباطی که بین ریسک و بازده وجود دارد، انجام می شود. حالا در ادامه سعی می کنیم این دو مفهوم را برای شما توضیح دهیم.

بازده در سرمایه گذاری چیست؟

بازده در سرمایه گذاری چیست؟

بازده return پاداشی است که سرمایه گذار از سرمایه گذاری خود در طراحی های مختلف به دست می آورد.

این طرح ها شامل (دارایی های واقعی و مالی-طرح ها و پروژه ها) می باشد. بنابراین بازده همان نیروی محرکی است که ایجاد انگیزه می نماید. بازده ممکن است “ بازده مورد انتظار ” یا “ بازده واقعی ” باشد.

بازده مورد انتظار Expected Return

بازده مورد انتظار یا بازده پیش بینی شده مقدار بازده‌ای است که سرمایه گذار انتظار دارد و پیش بینی می کند آن را در سرمایه‌گذاری به دست آورد.

بازده واقعی Realized Return

مقدار حقیقی و عملی بازده‌ای است که سرمایه‌گذار از سرمایه‌گذاری خود در پایان زمان سرمایه‌گذاری کسب می کند.

ریسک در سرمایه گذاری به چه معناست؟

ریسک RISK یعنی تفاوت بین آنچه که انتظار داریم و آنچه که به وقوع می پیوندد. منظور از ریسک دارایی، طرح یا پروژه تفاوت بین بازده واقعی و بازده مورد انتظار آن دارایی طرح یا پروژه است می توانید ریسک سرمایه گذاری را با توجه به فرمول زیر محاسبه نمایید.

بازده واقعی – بازده مورد انتظار = ریسک

منابع ریسک در سرمایه گذاری کدامند؟

منابع ریسک در سرمایه گذاری کدامند؟

بطور کلی میتوان گفت ریسک به دارایی های مالی و یا سرمایه گذاری به عوامل زیر وابسه است :

ریسکی که سرمایه گذار به هنگام خرید اوراق قرضه می پذیرد و تغییرات و نوساناتی که در سود بانکی پیش می‌آید و باعث افزایش یا کاهش ارزش اوراق مشارکت می‌شود ریسک نوسان نرخ بهره می گویند.

* اگر نرخ بهره تغییر کند قیمت هم تغییر خواهد یافت و تاثیر نرخ بهره بر سهام عادی کمتر از اوراق مشارکت است.

نرخ ارز، ارزش خرید یا فروش یک واحد پول خارجی به پول رایج یک کشور است. ریسک نرخ ارز، ریسک ناشی از تغییرات در بازده اوراق بهادار که در نتیجه نوسانات ارزهای خارجی می تواند ایجاد شود.

چون نرخ ارز مدام در حال تغییر است روی مقدار تولید، فروش، هزینه‌ها و سود شرکت‌هایی که صادرات و واردات دارند، تاثیرگذار است.

وقتی نرخ ارز افزایش می یابد شرکت‌هایی که واردات انجام می دهند مواد اولیه مورد نیاز خود را با قیمت بالاتری تهیه می نمایند. در نتیجه حاشیه سود آن‌ها کم خواهد شد.

اما شرکت‌هایی که صادرات انجام می دهند، در این موقعیت کالا یا خدماتشان را با نرخ بالاتری بفروش می رسانند و به این طریق حاشیه سود خود را افزایش می دهند.

ریسک قدرت خرید با کاهش قدرت خرید مردم انجام می شود. کاهش قدرت خرید یعنی افزایش نرخ تورم. ریسک تورم تمامی اوراق بهادار از جمله سهام‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

در جامعه‌ای تورمی قدرت خرید مردم کاهش می‌یابد، لذا تقاضا در بازار کمتر شده و باعث کاهش ارزش سهام‌های موجود می‌شود و ریسک تورم نیز از کنترل مدیران شرکت‌ها خارج بوده و تحت شرایط اقتصادی جامعه است.

* ریسک تورم طبق قانون فیشر با ریسک بهره مرتبط است. در واقع یعنی نرخ بهره می تواند در اثر تورم افزایش یابد.

تغییر در قیمت ناشی از انجام تجارت های مختلف در یک صنعت خاص را ریسک تجاری می گویند. با کسب اطلاعات کافی درباره صنعت خاصی که قصد سرمایه‌گذاری در آن را دارید، می‌توانید تا مقداری از این ریسک جلوگیری نمایید.

به ریسکی که در نتیجه عدم احتمال تبدیل شدن به پول نقددر یک دارایی به وجود می آید ریسک نقدینگی می گویند. هرچه احتمال نسبت به نقد شدن یک دارایی بیشتر باشد ریسک نقدینگی کمتر است.

وقتی نقدینگی موجود در بازار کاهش می‌یابد، خریدار در بازار کم می‌شود، این امر موجب ایجاد اختلاف در قیمت پیشنهادی خرید و قیمت پیشنهادی فروش سهام شرکت‌ها می‌شود.

* پس قدرت تقاضا کاهش و ریسک سرمایه‌گذاری افزایش می یابد. ریسک نقدینگی می‌تواند از رشد بازار جلوگیری کرده و باعث ریزش بازار شود.

یکی از منابع تامین مالی شرکت‌ها، دریافت وام از بانک‌ها، موسسات مالی مباشد. شرکت با دریافت وام در حقیقت بدهی‌های خود را در افزایش می دهد. ریسک مالی در واقع ریسک ناشی از بکارکیری بدهی در شرکت است . هرچه بدهی در شرکت بیشتر باشد ریسک مالی بیشتر است.

ریسک کشور یا ریسک سیاسی به ثبات یک کشور از نظر سیاسی و اقتصادی مربوط است. سرمایه‌گذارانی که در کشورهای دیگری سرمایه‌گذاری می‌کنند باید به اثبات آن کشور از نظر سیاسی و اقتصادی توجه داشته باشند.

کشورهایی که از نظر سیاسی اقتصادی ثبات بالایی دارند ریسک سیاسی در آنها کمتر می باشد.

ریسک ناشی از تغییرات ساختاری در اقتصاد مثل رکود، جنگ، تغییرات ساختاری در اقتصاد و تغییر در ترجیحات مشتریان باعث تغییر بازده می شود که به آن ریسک بازار می گویند. همه‌ی اوراق بهادار در معرض ریسک بازار هستند اما سهام عادی بیشتر تحت تاثیر این نوع ریسک است.

انواع ریسک در سرمایه گذاری

بطور کلی ریسک به دو دسته ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک تقسیم بندی می شود.

ریسک سیستماتیک+ریسک غیر سیستماتیک=ریسک کل

ریسک سیستماتیک تغییر پذیری در بازده کل اوراق بهادار را مستقیما ناشی از تغییرات بازار یا اقتصاد می داند. این ریسک غیر قابل کنترل می باشد بنابر این کاهش پذیر هم نخواهد بود.

منابعی که این ریسک را شارژ می کنند عبارت است از ریسک تورم،ریسک نرخ بهره، ریسک بازار و گاها ریسک سیاسی.

  • ریسک غیر سیستماتیک (غیر قابل اجتناب)

این ریسک قابل کنترل و کاهش پذیر است و شامل آن قیمت از تغییر پذیری در بازده اوراق بهادار می باشد که به تغییرپذیری کلی بازار یا اقتصادبستگی ندارد.

لذا میتوان از طریق استراتژی هایی مثل تنوع سازی این ریسک را کاهش داده و حتی به صفر رساند. مهم ترین منابعی که این ریسک را شارژ می کند ریسک مالی،ریسک تجاری، ریسک نقدینگی.

Compatible data.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipis scing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

enim ad minim veniam quis nostrud exercita ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.

  • Pina & Associates Insurance
  • Payment at Contingency
  • Amount of Payment

Two Most-Cited Reason

Consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore dolore magna aliqua. enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex commodo consequat. duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate.

دارایی مالی (Financial Asset)

دارایی مالی (به انگلیسی Financial Asset) یک دارایی نقدی و غیرفیزیکی است که ارزش خود را از مطالبات قراردادی (contractual right) یا ادعای مالکیت (ownership claim) می‌گیرد.

وجه نقد، سهام، اوراق قرضه، صندوق‌های سرمایه‌ گذاری مشترک، و سپرده‌های بانکی همگی نمونه‌هایی از دارایی‌های مالی هستند.

برخلاف زمین، اموال، کالاها، و یا سایر دارایی‌های فیزیکی مشهود، دارایی‌های مالی لزوما دارای ارزش ذاتی فیزیکی یا حتی شکل و فرم فیزیکی نیستند. بلکه، ارزش آنها بازتاب دهنده فاکتورهای عرضه و تقاضا در بازاری است که در آن معامله می‌شوند، و همچنین میزان ریسکی که با خود دارند.

درک بهتر دارایی مالی

اکثر دارایی‌ها به سه دسته واقعی، مالی، یا نامشهود طبقه بندی می‌شوند.

دارایی‌های واقعی (real assets) دارایی‌های فیزیکی هستند که ارزش آنها یا ذاتی است و یا بستگی به خواص‌شان دارد، مانند فلزات گرانبها، زمین، املاک و مستغلات، و کالاهایی مانند سویا، گندم، روغن، و فلزات اساسی.

دارایی‌های نامشهود اموال باارزشی هستند که ماهیت فیزیکی ندارند. این دسته از دارایی‌ها شامل حق امتیاز (patent)، علائم تجاری (trademarks)، و مالکیت معنوی می‌شوند.

دارایی‌های مالی مابین دو دارایی دیگر هستند. دارایی‌های مالی ممکن است غیرمشهود (غیر فیزیکی) به نظر برسند و ارزش آنها فقط روی یک تکه کاغذ بیان شده باشد مانند یک اسکناس یک دلاری یا یک فهرست در یک صفحه از کامپیوتر.

با این حال، آنچه که آن کاغذ یا فهرست نشان می‌دهد ممکن است ادعای مالکیت یک نهاد، مانند یک شرکت دولتی و یا مطالبات قراردادی، به عنوان مثال درآمد حاصل از سود یک ورقه بهادار باشد.

ارزش دارایی‌های مالی وابسته به مطالبات قراردادی در مورد یک دارایی ضمنی است.

این دارایی ضمنی ممکن است واقعی یا نامشهود باشد. به عنوان مثال، کالاها دارایی‌های واقعی و ضمنی هستند که به دارایی مالی مانند معاملات آتی کالا، قراردادها، یا برخی صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF ها) متصل و مربوط هستند.

به همین ترتیب، املاک و مستغلات دارایی‌های واقعی مرتبط با صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات هستند. صندوق‌های سرمایه گذاری املاک و مستغلات، به عنوان دارایی‌های مالی، مالک املاک و مستغلات هستند و به شکلی عمومی معامله می‌شوند.

نکات کلیدی

  • دارایی مالی یک دارایی نقدی است که نمایانگر ادعای مالکیت یک نهاد یا مطالبات قراردادی برای پرداخت‌های آتی از سوی یک نهاد باشد و ارزش خود را نیز از آن بگیرد.
  • دارایی مالی ممکن است مبتنی بر یک دارایی ضمنی مشهود یا واقعی باشد اما عرضه و تقاضای بازار نیز بر ارزش آن تاثیر دارد.
  • سهام، سایر اوراق بهادار، وجه نقد، گواهی سپرده طلا و سپرده‌های بانکی همگی نمونه‌هایی از دارایی‌های مالی هستند.

انواع متداول دارایی‌های مالی

طبق تعریف متداول استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (International Financial Reporting Standards)، دارایی‌های مالی شامل این موارد می‌شوند:

  • وجه نقد
  • ابزارهایی مانند سهام و سایر اوراق بهادار
  • مطالبات قراردادی برای دریافت یک دارایی مالی از یک نهاد دیگر، که تحت عنوان مطالبات دریافتنی شناخته می‌شود.
  • مطالبات قراردادی برای مبادله دارایی‌ها یا بدهی‌های مالی با یک نهاد دیگر تحت شرایط مطلوب
  • قراردادی که با ابزار سرمایه‌ای خودِ نهاد تسویه خواهد شد

علاوه بر سهام و مطالبات دریافتنی، تعریف بالا شامل موارد زیر نیز می‌شود: مشتقات مالی (financial derivatives)، اوراق بهادار، بازار پول یا سایر حساب‌ها.

بسیاری از این دارایی‌های مالی تا زمانی که به وجه نقد تبدیل نشوند دارای ارزش مالی مشخصی نیستند، خصوصا در مورد سهام‌هایی که ارزش و قیمت آنها در نوسان است.

به جز وجه نقد، انواع متداول دارایی‌های مالی که سرمایه‌گذاران پیش روی خود دارند شامل این موارد هستند:

  • سهام به دارایی‌های مالی گفته میشود که هیچ تاریخ پایان یا انقضایی ندارند. سرمایه‌گذاری که سهام می‌خرد مالک بخشی از یک شرکت شده و در سود و زیان آن سهیم می‌شود. سهام ممکن است به طور نامحدود نگهداری یا به سایر سرمایه‌گذاران فروخته شود.
  • اوراق قرضه راهی برای تامین مالی پروژه‌های کوتاه‌مدت شرکت‌ها یا دولت‌هاست. افرادی که این اوراق قرضه را می‌خرند در واقع قرض دهنده هستند و اوراق قرضه مشخص می‌کند که چه مقدار پول قرض داده شده، چه نرخ بهره‌ای باید پرداخت شود و موعد سررسید اوراق قرضه چه تاریخی است.
  • گواهی سپرده به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد تا مبلغی پول را برای یک دوره مشخص و با نرخ بهره‌ای تضمینی در یک بانک سپرده‌گذاری کند. گواهی سپرده ماهیانه مبلغی سود پرداخت می‌کند و بسته به قرارداد، معمولا می‌توان آن را از چندماه تا چندسال نگهداری کرد.

جوانب مثبت و منفی دارایی‌های مالی با نقدینگی بالا

ناب‌ترین شکل دارایی‌های مالی وجه نقد و معادل‌های نقدی است، مانند حساب‌های جاری، حساب‌های پس‌انداز، و سایر حساب‌های بازار پول.

حساب‌های نقدی برای پرداخت صورتحساب‌ها و همچنین استفاده در مواقع اضطراری یا تنگناهای مالی به راحتی تبدیل به وجوه نقد می‌شوند.

انواع دیگر دارایی‌های مالی ممکن است به این اندازه قابل نقد شدن نباشند. نقدینگی، توانایی تغییر سریع دارایی مالی به وجه نقد است. در مورد سهام، این امر به معنای توانایی یک سرمایه‌گذار برای خرید یا فروش سهام در بازار است.

با این حال، بازارهای نقد در اغلب مواقع تعداد بسیاری خریدار و تعداد بسیاری فروشنده دارند و هیچ تاخیر طولانی در تلاش برای انجام یک مبادله پیش نمی‌آید.

در مورد سهام و اوراق قرضه، سرمایه گذار مجبور است دارایی خود را بفروشد و منتظر تاریخ سررسید (معمولا دو روز کاری) شود تا بتواند پول خود را دریافت کند. برای دارایی‌های مالی دیگر طول رسیدن به تاریخ سررسید متفاوت است.

نگهداری وجوه در قالب دارایی مالی که دارای نقدشوندگی بالاست، می‌تواند باعث تسهیل دسترسی به سرمایه لازم شود. دارایی‌های نقد مانند حساب‌های پس انداز و جاری معمولا بازگشت سرمایه محدودی دارند.

بازگشت سرمایه سودی است که شما بابت یک دارایی دریافت می‌کنید. در حساب‌های جاری و پس انداز، نرخ بازگشت سرمایه به حداقل ممکن می‌رسد.

همچنین گواهی‌های سپرده‌بلندمدت و برخی حساب‌های بازار پول ممکن است برداشت پول را برای ماه‌ها یا سال‌ها محدود کنند.

جوانب مثبت:

  • دارایی‌های مالی با نقدشوندگی بالا را به راحتی می‌توان به وجه نقد تبدیل کرد.
  • برخی دارایی‌های مالی قابلیت افزایش قیمت و ارزش دارند.

جوانب منفی:

  • دارایی‌های مالی با نقدینگی بالا افزایش ارزش زیادی نخواهند داشت.
  • دارایی‌های مالی با نقدشوندگی پایین‌تر ممکن است به راحتی تبدیل به وجه نقد نشوند.
  • ارزش دارایی مالی فقط به اندازه دارایی ضمنی مرتبط با آن است.

جوانب مثبت و منفی دارایی‌های با نقدشوندگی پایین

نقطه مقابل دارایی‌های با نقدشوندگی بالا، دارایی‌هایی است که نقدشوندگی‌شان پایین است. املاک و مستغلات و وسایل آنتیک و قدیمی نمونه‌هایی از دارایی‌هایی است که نقدشونگی پایین دارند. پ

این موارد ارزشمندند اما نمی‌توان آنها را به سرعت تبدیل به وجه نقد کرد. نمونه دیگری از دارایی‌های مالی با نقدشوندگی پایین، سهام‌هایی هستند که حجم معاملات بالایی ندارند.

غالبا این قبیل دارایی‌ها سهام‌ برخی شرکت‌های گمنام و کوچک، یا سرمایه گذاری‌های با هدف سفته‌بازیست با احتمال سود بالا هستند که ممکن است به هنگام فروش، خریدار آماده‌ای نداشته باشند.

نگه داشتن مبلغ زیادی پول در سرمایه‌گذاری‌هایی که غیرنقدشوندگی پایینی دارند، مشکلاتی حتی در شرایط عادی، ایجاد می‌کند. انجام این کار ممکن است منجر به استفاده از وام‌های بانکی با بهره زیاد، افزایش بدهی، و تاثیر منفی روی سایر اهداف سرمایه‌گذاری و پس‌انداز بازنشستگی شود.

این اصطلاح در واژه‌نامه جامع بورسینس منتشر شده است.سایر اصطلاحات و واژه‌های اقتصادی و مالی را ببینید .

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

برای سرمایه‌گذاری و معامله موفق، نیاز به آموزش دارید. خدمات آموزشی زیر از طریق کارگزاری آگاه ارائه می‌شود:

بررسی نسبت‌های نقدینگی، آنی، جاری و وجوه نقد

نسبت‌های نقدینگی در واقع بخشی از نسبت‌های شرکت‌ها محسوب می‌شوند که هدف آنها محاسبه میزان نقدینگی شرکت برای ایفای تعهدات یا دیون کوتاه‌مدت خود می‌باشد.

با نگاهی به ترازنامه شرکت‌ها و بررسی بخش دارایی‌ها و بدهی‌های جاری شرکت می‌توان این نسبت‌ها را محاسبه کرد تا یک شمای کلی از نسبت‌های نقدینگی شرکت‌ها به دست آورد.

مهمترین نسبت‌های نقدینگی شرکت‌ها شامل سه مورد بسیار مشهور می‌شود که عبارتند از: ۱٫ نسبت جاری، ۲٫ نسبت آنی و ۳٫ نسبت وجوه نقد. در زیر نحوه محاسبه این نسبت‌ها را توضیح می‌دهیم.

نسبت جاری در واقع از تقسیم دارایی‌های جاری بر بدهی‌های جاری شرکت به دست می‌آید و این ارقام معمولا در ترازنامه شرکت‌ها و در قسمت دارایی‌ها و بدهی‌های جاری موجود است. در واقع در حالت کلی این نسبت به ما می‌گوید آیا شرکت می‌تواند بدهی‌های جاری و کوتاه‌مدت خود را از طریق دارایی‌های جاری پرداخت کند یا نه و این نسبت چه اندازه است. چون این دو آیتم در ترازنامه شامل دارایی‌هایی است که قابلیت تبدیل شدن نسبتا سریع به نقدینگی را دارند و بدهی‌های جاری نیز به سرعت می‌بایست از طریق این دارایی‌ها در دستور کار رفع تعهد قرار بگیرند. با یک تقسیم ساده می‌توان این نسبت را به دست آورد. فرمول نسبت جاری به شرکت زیر است:

نسبت جاری = دارایی‌های جاری / بدهی‌های جاری

نسبت آنی یکی دیگر از نسبت‌های نقدینگی به شمار می‌رود که توانایی پرداخت بدهی‌های جاری از طریق دارایی‌های سریعا نقدشونده را محاسبه می‌کند. این آیتم در واقع فقط بر دارایی‌هایی متمرکز است که قابلیت سریع تبدیل به وجه نقد را دارند و یا اینکه از آنها برای رفع تعهدات شرکت می‌توان استفاده کرد. به همین دلیل در محاسبه نسبت آنی معمولا موجودی‌های مواد و کالا که قابلیت سریع نقدشوندگی ندارند از دارایی‌های جاری کسر می‌شود و سپس آن را بر بدهی‌های جاری تقسیم می‌کنند. فرمول نسبت آنی به شرح زیر است:

نسبت آنی= دارایی‌های جاری موجودی مواد و کالا / بدهی‌های جاری

یکی دیگر از نسبت‌های نقدینگی که گاهی مورد توجه تحلیل‌گران شرکت‌ها قرار می‌گیرد نسبت وجوه نقد است. تعریف ساده این نسبت این است که شرکت تا چه حد می‌تواند بدهی‌های جاری خود را با وجوه نقد خود که اکنون در دسترس دارد پرداخت کند. به همین خاطر در این نسبت معمولا حتی حساب‌های دریافتنی نیز قرار نمی‌گیرد چرا که قابلیت سریع تبدیل به وجه نقد را ندارد. فرمول نسبت وجوه نقد به شرح ریر است:

نسبت وجوه نقد: موجودی نقدی + سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت / بدهی‌های جاری

نسبت وجوه نقد معمولا یک نسبت به شدت محدود و محافظه‌کارانه است چرا که شرکت‌ها برای رفع تعهدات جاری خود ابتکارات زیادی به کار می‌برند و به همین دلیل تمرکز بر تنها موجودی نقد شرکت کمی تا حدودی محدودکننده است و نمی‌تواند یک آیتم بسیار مفیدی برای تحلیل وضعیت شرکت باشد.

آشنایی با مفهوم شاخص در بورس

فعالان بازار سرمایه برای انجام سرمایه‌گذاری موفق در این حوزه، اطلاعات و عوامل متعددی را بررسی می‌نمایند. این اطلاعات شامل: حجم و ارزش معاملات، بهای تمام شده، روند قیمت یا بازدهی سهام شرکت‌ها و . می‌باشد. شاخص های بورسی به عنوان یکی از مهمترین معیارهای این حوزه به شمار می‌روند که با تحلیل آنها می‌توان وضعیت عمومی قیمت شرکت‌ها و میزان بازدهی آنها را ارزیابی نمود. در این مقاله، مفهوم شاخص بورس و انواع آن را به شما معرفی می‌کنیم.

شاخص یا نمودار چیست؟

شاخص (Index) در لغت به معنای عددی است که در یک بازه زمانی، ارزش گروهی از اقلام وابسته به یکدیگر را به صورت میانگین و بر اساس درصدی از همان میانگین اعلام می‌نماید. به طور کلی، با استفاده از شاخص می‌توان تغییرات یک یا چندین متغیر را در طول یک بازه زمانی مشخص، بررسی نمود. فعالان بازار مالی با استفاده از شاخص ها و نمودارها به مقایسه پدیده‌های مرتبط با این حوزه پرداخته و با بررسی آنها به وضعیت کلی بازار در گذشته و حتی پیش‌بینی روند آینده آن دست می‌یابند.
هر کدام از شاخص ها روش اندازه‌گیری مخصوص به خود را دارند، در نتیجه، مقایسه عددی آنها اطلاعات درستی در اختیار ما قرار نمی‌دهد. برای مقایسه شاخص ها لازم است درصد تغییرات آنها نسبت به گذشته (به عنوان مثال روز یا ماه قبل) در نظر گرفته شود. در واقع، شاخص بورس را با توجه به وضعیت پیشین خود، بررسی و مقایسه می‌کنند.

* روش محاسبه شاخص به این صورت است:

1- ابتدا یک سال را به عنوان سال مبنا یا پایه در نظر می‌گیریم.

2- پس از محاسبه ارزش جاری و ارزش مبنای سال منتخب، ارزش جاری را بر ارزش مبنا تقسیم می‌کنیم.

3- حاصل را در عدد 100 ضرب نموده و به این ترتیب، شاخص گروه یا دسته مورد نظر را محاسبه می‌نماییم.

انواع شاخص ها در بورس

در بازار بورس و اوراق بهادار تهران 9 شاخص مهم و شناخته شده وجود دارد. هر کدام از این شاخص ها ابعاد خاصی از وضعیت بازار را در اختیار افراد قرار می‌دهند. فعالان این حوزه با توجه به کارکرد و هدف هر شاخص، از آنها استفاده می‌کنند. در ادامه، به معرفی کامل این 9 شاخص برجسته می‌پردازیم.

انواع شاخص در بازار بورس

1. شاخص کل قیمت (TEPIX)

شاخص کل قیمت (Tehran Price Index) معرف تغییرات سطح عمومی قیمت در کل بازار می‌باشد و افزایش یا کاهش قیمت سهام را به صورت میانگین بیان می‌کند.

شاخص کل قیمت، در بر گیرنده تمام سهام شرکت‌های پذیرش شده در سازمان بورس و اوراق بهادار می‌باشد. در روند محاسبه این شاخص، چنانچه سهمی بسته بوده یا برای مدتی معامله نشود، قیمت پایانی آخرین روز معامله آن در نظر گرفته می‌شود. وزن شرکت‌ها (تعداد سهام و سرمایه آنها) نیز در محاسبه این شاخص تأثیرگذار است. به این صورت که، شرکت‌های بزرگ نسبت به شرکت‌های کوچک‌تر، تأثیر بیشتری در محاسبه آن خواهند داشت.

شاخص کل قیمت به صورت میانگین وزنی و بر اساس فرمول زیر محاسبه می‌گردد:

100 ˟ ( ارزش جاری بازار سهم در زمان مبدأ ÷ ارزش جاری بازار سهم در زمان محاسبه) = شاخص کل

ارزش جاری هر شرکت از حاصلضرب تعداد سهام شرکت در قیمت آن حاصل می‌شود. با محاسبه مجموع ارزش جاری تمامی شرکت‌های پذیرش شده در بورس، ارزش جاری بازار به دست می‌آید. منظور از ارزش جاری بازار در زمان مبدأ نیز ارزش‌های جاری بورس در سال پایه می‌باشد. سال 1369 به عنوان سال پایه در بورس اوراق بهادار تهران در نظر گرفته می‌شود.

در بازار بورس تهران، شاخص کل برای سه دسته محاسبه می‌شود که عبارتند از:

  1. شاخص قیمت کل بازار: در محاسبه این شاخص، قیمت سهام تمام شرکت‌های پذیرش شده در سازمان بورس و اوراق بهادار، لحاظ می‌شود.
  2. شاخص قیمت تالار اصلی: در محاسبه این شاخص، تنها قیمت سهام شرکت‌های پذیرش شده در تالار اصلی تاثیرگذار می‌باشد.
  3. شاخص قیمت تالار فرعی: در تعریف نقدشوندگی چیست؟ محاسبه آن، تنها قیمت سهام شرکت‌های پذیرش شده در تالار فرعی در نظر گرفته می‌شود.

ویژگی های شاخص کل قیمت

این شاخص که به عنوان یکی از شاخص های اصلی بازار قلمداد می‌شود، دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد:

  • دسترسی آسان: این شاخص توسط سازمان بورس و اوراق بهادار و به صورت لحظه‌ای محاسبه می‌شود، در نتیجه همواره در دسترس استفاده کنندگان آن قرار دارد.
  • جامعیت: در محاسبه این شاخص ، قیمت سهام تمام شرکت‌های پذیرفته شده در بورس لحاظ می‌گردد، از این رو، شاخص بسیار جامعی به شمار می‌رود.
  • موزون بودن: در محاسبه این شاخص ، تعداد سهام منتشر شده شرکت‌ها نیز در نظر گرفته می‌شود. به عبارتی، هر چه شرکتی تعداد سهام بیشتری منتشر نموده باشد، تأثیر تغییرات قیمتی آن بر شاخص، بیشتر خواهد بود.

نکته: شاخص کل قیمت به دلیل موزون بودن، نمی‌تواند به تنهایی معیار خوبی برای ارزیابی وضعیت بازار باشد، زیرا شرکت‌های بزرگ به دلیل تاثیر زیاد در محاسبه این شاخص، می‌توانند وضعیت کلی بازار را تحت تاثیر قرار دهند. به عنوان مثال، در وضعیت نزولی بازار، چنانچه شرکت‌های بزرگ رشد مناسبی داشته باشند، در روند محاسبه شاخص اثر گذاشته و شاخص ، رشد قابل توجهی را ثبت خواهد کرد.

نکته: در محاسبه این شاخص، تنها تغییرات قیمت سهام، مبنا قرار گرفته و سود نقدی در آن لحاظ نمی‌شود. تفاوت این شاخص با شاخص کل (که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد) نیز در همین امر است. به عبارتی در شاخص کل، علاوه بر تغییرات قیمت، سود نقدی نیز در روند محاسبه در نظر گرفته می‌شود، در حالی که در شاخص قیمتی چنین نیست.

2. شاخص هم وزن

این شاخص از سال 1393 مورد استفاده سرمایه‌گذاران فعال حوزه‌های مالی در بازار بورس ایران قرار گرفته است. در محاسبه شاخص هم وزن، کلیه شرکت‌های پذیرفته شده در بازار بورس با وزنی یکسان در نظر گرفته می‌شوند. در واقع، برخلاف شاخص کل، در روند محاسبه این شاخص، وزن و اندازه شرکت‌ها تاثیرگذار نمی‌باشد. به عبارتی، چنانچه این شاخص مثبت باشد، به این معناست که بیش از نیمی از شرکت‌های موجود در بازار مثبت می‌باشند.

در واقع، این شاخص ، شرکتها را بر اساس میزان بازدهی آنها در نظر می‌گیرد و میزان سرمایه در آن تاثیری ندارد. به عنوان مثال؛ هنگامی که شاخص هم وزن، نزولی و شاخص کل، صعودی باشد، بیانگر آن است که بیشتر سهم‌های موجود در بازار، سیر نزولی داشته‌اند. شاخص کل نیز تنها به دلیل وضعیت مثبت چند شرکت بزرگ، وضعیت صعودی را نشان می‌دهد.

3. شاخص بازده نقدی (TEDIX)

شاخص بازده نقدی، بیانگر روند تقسیم سود در شرکت‌ها می‌باشد. به عبارتی، تغییرات این شاخص بیانگر میانگین بازدهی ناشی از پرداخت سود نقدی شرکت‌ها به سهامداران می‌باشد. چنانچه، میانگین شرکت‌ها سود نقدی بیشتری را میان سهامداران خود تقسیم نمایند، این شاخص رو به افزایش خواهد بود. سپس، تقسیم سود در مجمع عادی سالیانه مورد بررسی و اظهار نظر قرار می‌گیرد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد روند تقسیم سود و برگزاری مجامع، می‌توانید مقالات مربوط به آن را در سایت nezarat.com مطالعه نمایید.

4. شاخص قیمت و بازده نقدی (TEDPIX)

شاخص قیمت و بازده نقدی، یکی از شاخص های شناخته شده در میان فعالان بازار سرمایه می‌باشد. در واقع، این شاخص ، همان شاخصی است که در رسانه‌ها تحت عنوان شاخص کل نامیده می‌شود. این شاخص، بیانگر سطح عمومی قیمت و سود سهام شرکت‌های پذیرفته شده در بورس می‌باشد. به عبارتی، این شاخص، تغییرات قیمت سهام و سودهای سالیانه (که شرکت‌ها پرداخت می‌کنند) را محاسبه می‌نماید. از این رو، سهامداران میانگین بازدهی سرمایه‌گذاری خود در بورس و تغییرات آن را با در نظر گرفتن این شاخص به دست می‌آورند.

میزان تغییرات این شاخص، نکته تعریف نقدشوندگی چیست؟ بسیار مهمی است که هنگام بررسی باید به آن توجه کرد. به عنوان مثال؛ چنانچه طی یک سال، شاخص کل از عدد 50,000 به 110,000 برسد، میانگین بازدهی بورس، طی آن سال 70% می‌باشد.

شاخص کل، با توجه همزمان به تقسیم سود و تغییرات قیمت، یکی از دقیق‌ترین شاخص های بازار می‌باشد. این شاخص نیز همچون شاخص کل قیمت به صورت میانگین موزون، محاسبه می‌شود. به این معنا که، هر چه شرکت بزرگتر و سرمایه بیشتری داشته باشد، تأثیر آن در شاخص بیشتر خواهد بود.

5. شاخص صنعت و شاخص مالی

شرکت‌های حوزه بورس در یک تقسیم‌بندی کلی و بر اساس نوع فعالیت‌های خود، به دو دسته تولیدی و خدماتی تقسیم می‌شوند. بیشتر شرکت‌های این حوزه (بیش از 60%) جزء شرکت‌های تولیدی محسوب می‌شوند. شرکت‌های تولیدی دسته اول را در بخش صنعت و شرکت‌های خدماتی را در بخش مالی تفکیک می‌نماییم.

شرکت‌های تولیدی مانند شرکت مخابرات، پتروشیمی، خودروسازی و . در بخش صنعت قرار می‌گیرند و شاخص صنعت، سطح عمومی سهام شرکت‌های این بخش را نمایان می‌سازد. شرکت‌های خدماتی نیز مانند بانک، بیمه، شرکت سرمایه‌گذاری و . در بخش مالی قرار می‌گیرند. شاخص مالی، میانگین تغییرات قیمت سهام شرکت‌های این بخش را نشان می‌دهد.

شاخص صنعت و شاخص مالی نیز همچون شاخص کل قیمت، به صورت میانگین موزون محاسبه می‌شوند. تنها تفاوت این دو شاخص در تعداد شرکت‌های حاضر در آن صنعت می‌باشد.

6. شاخص سهام آزاد شناور (TEFIX)

برای محاسبه این شاخص ، لازم است ابتدا ترکیب سهامداران را بررسی و آنها را تفکیک نمود. به طور کلی، سهامداران به دو دسته سهامدار راهبردی و سهامدار جزء (سهامدار سهام شناور آزاد) تقسیم می‌شوند. سهامدار راهبردی، سهامداری است که قصد واگذاری سهام خود در کوتاه مدت را نداشته و جهت اعمال مدیریت، سهم خود را حفظ می‌نماید.

منظور از سهام شناور آزاد، درصدی (کمتر از 5%) از سهام شرکت است که در اختیار سهامدار جزء قرار دارد. این سهامداران برخلاف سهامداران راهبردی، تنها به قصد خرید و فروش سهام، اقدام به معامله می‌نمایند. شاخص سهام شناور آزاد، بازدهی میانگین تغییرات قیمتی و سود این دسته از سهام را نشان می‌دهد. محاسبه شاخص سهام شناور آزاد نیز همچون شاخص کل، بر اساس میانگین موزون شرکت‌ها می‌باشد. به این صورت که هر شرکتی، تعداد سهام شناور آزاد بیشتر و سرمایه بزرگتری داشته باشد، تاثیر بیشتری بر روی شاخص خواهد داشت. تنها تفاوت آن با شاخص کل، در تعداد سهامی است که تحت عنوان ضریب قیمتی مورد توجه قرار می‌گیرد.

7. شاخص بازار اول و بازار دوم

در بازار بورس اوراق بهادار تهران، شرکت‌ها بر اساس معیارها و مؤلفه‌های خاصی تقسیم‌بندی می‌شوند. از جمله آنها می‌توان به: میزان سرمایه شرکت‌ها، وضعیت سودآوری، تعداد سهامداران، درصد سهام شناور آزاد و . اشاره نمود. بر این اساس، شرکتی که به لحاظ معیارهای ذکرشده، شرایط بهتری داشته باشد، در بازار اول و دیگر شرکت‌ها در بازار دوم پذیرش خواهند شد.

به طور کلی شاخص بازار اول، سطح عمومی قیمت سهام شرکت‌های پذیرش شده در بازار اول را بیان می‌کند. شاخص بازار دوم نیز بیانگر سطح عمومی قیمت سهام شرکت‌هایی است که در بازار دوم بورس جای گرفته‌اند.

8. شاخص ۵۰ شرکت برتر

سازمان بورس و اوراق بهادار هر سه ماه یک بار اقدام به انتشار لیستی از پنجاه شرکت برتر موجود در بازار می‌نماید. این شرکت‌ها به جهت قابلیت نقدشوندگی بالا و حجم زیاد معاملات در بازه زمانی مشخص، در این فهرست قرار داده می‌شوند. این شاخص، همچون شاخص کل قیمت به صورت میانگین وزنی محاسبه می‌شود. به عبارتی شاخص پنجاه شرکت برتر، بیانگر میانگین وزنی این شرکت‌ها می‌باشد. تنها تفاوت این شاخص با شاخص کل، در تعداد شرکت‌های مورد نظر در روند محاسبه می‌باشد. این تعداد در شاخص ذکر شده، تنها پنجاه شرکت و در شاخص کل، بیش از صد شرکت می‌باشد.

* اسامی این شرکت‌ها را می‌توانید با مراجعه به سایت tsetmc.com مشاهده نمایید.

9. شاخص ۳۰ شرکت بزرگ

این شاخص، بیانگر عملکرد 30 شرکت بزرگ پذیرش شده در بازار بورس تهران می‌باشد. معیار انتخاب در این شاخص (که بر اساس استانداردهای جهانی طراحی شده است) اندازه و ارزش روز شرکت می‌باشد. ارزش روز یک شرکت از حاصلضرب قیمت پایانی سهام در تعداد کل سهام شرکت به دست می‌آید.

شاخص 30 شرکت بزرگ، میانگین تغییرات قیمت سهام این شرکت‌های بزرگ موجود در بازار بورس را نشان می‌دهد. با وجود اینکه این شرکت‌ها، تنها کمتر از 10% شرکت‌های بازار را تشکیل داده‌اند، اما بیش از 70% ارزش بازار را در اختیار دارند. از این رو، تغییرات قیمت آنها تأثیر قابل توجهی بر میزان شاخص کل تعریف نقدشوندگی چیست؟ خواهد داشت.

ملاک انتخاب شرکت ها

همانطور که گفته شد، معیار انتخاب شرکت‌ها ارزش بازار و قدرت نقدشوندگی سهام آنها می‌باشد. برای انتخاب این 30 شرکت، ابتدا فهرستی از صد شرکت بزرگ پذیرش شده فعال در بازار بورس تهران تهیه می‌شود. در این فهرست، شرکت‌ها بر اساس ارزش بازار آنها و به ترتیب از بیشترین به کمترین مرتب شده‌اند. حال از میان آنها، سی شرکت که دارای شرایط زیر باشند را انتخاب می‌نماییم:

  1. گذشت بازه زمانی (حداقل سه ماه) از پذیرش و معامله سهام شرکت‌ها در بازار بورس اوراق بهادار
  2. دارا بودن سهام شناور آزاد (حداقل به میزان 10%)
  3. دارا بودن بیش از 25% میانگین ارزش ماهانه معاملات همان دوره صد شرکت بزرگ بازار نسبت به ارزش ماهانه معاملات شش ماه گذشته آنها

* با مراجعه به سایت tsetmc.com می‌توانید اسامی این 30 شرکت بزرگ شاخص را مشاهده نمایید.

سخن آخر

در مقاله ارائه شده به توضیح جامعی از مهمترین شاخص های بازار بورس تهران پرداخته شد. سرمایه‌گذاران می‌توانند با بررسی و تحلیل شاخص ها به دیدی کلی از وضعیت بازار دست یابند. به عبارتی، شما برای یافتن صنعت و گروه مناسب جهت سرمایه‌گذاری، می‌توانید از شاخص ها برای مقایسه آنها استفاده نمایید. البته باید دقت داشت که، سرمایه‌گذاری و خرید و فروش سهام نباید صرفاً با توجه به تغییرات روزانه شاخص باشد.

سوالات متداول

مفهوم شاخص بورس چیست؟

شاخص های بورس معیارهای مهمی هستند که با بررسی و تحلیل آن‌ها، می‌توان وضعیت گذشته و حال بورس را ارزیابی کرد.

شاخص کل TEDPIX چیست؟

در بورس تهران ‌‌شاخص بازدهی یا همان شاخص قیمت و بازده نقدی با نام TEDPIX نیز شناخته می‌شود. این ‌شاخص همان شاخصی است که همیشه در اخبار و رسانه‌ها از آن به عنوان ‌شاخص بورس تهران یاد می‌شود.

کارگزاری هوشمند رابین

کارگزاری فارابی

کارگزاری فارابی

این مقاله به کوشش فاطمه محمدجانی و دیگر اعضای تیم نظارت تولید شده است. تک‌تک ما امیدواریم که با تلاش خود، تاثیری هر چند کوچک در بهبود کیفیت وب فارسی داشته باشیم.

سفارش بازار و سفارش محدود در صرافی رمزینکس چیست؟ از کدام استفاده کنیم؟

با استفاده از سفارش بازار (market order) یا مارکت اوردر می‌توانید رمزارز مورد نظرتان را با قیمت لحظه‌ای معامله کنید، در حالی که در سفارش محدود (limit order) یا لیمیت اوردر می‌توانید قیمت خرید یا فروش دارایی‌تان را خودتان تعیین کنید. اما واقعا تفاوت سفارش بازار و سفارش محدود در رمزینکس چیست؟ کی باید از هر یک از این دو نوع ثبت سفارش خرید یا فروش ارز دیجیتال استفاده کرد؟ در این مقاله از رمزینکس با ما همراه باشید.

سفارش بازار و سفارش محدود چیست؟

در زمان وارد شدن به صرافی ارز دیجیتال رمزینکس و شروع به خرید یا فروش یک رمزارز دو روش اصلی سفارش بازار و سفارش محدود برای تعیین قیمت مورد معامله دارید. در سفارش بازار یا مارکت اوردر، رمزارز را با قیمت فعلی، هر چه که باشد، معامله می‌کنید. اما در سفارش محدود یا لیمیت اوردر می‌توانید قیمت دلخواهتان را تعیین کنید و معامله تنها در صورتی انجام می‌شود که رمزارز به آن قیمت برسد.

این اساسی‌ترین تفاوت بین سفارش بازار و سفارش محدود است، اما هر کدام از این سفارش‌ها می‌تواند برای موقعیت معاملاتی خاصی مناسب‌تر باشد. برای درک بهتر این دو نوع سفارش این مقاله را تا انتها مطالعه کنید. در ادامه به تفاوت سفارش محدود با سفارش بازار در صرافی رمزینکس پرداخته شده است.

سفارش بازار: همین حالا معامله را پر کن!

بزرگ‌ترین مزیت سفارش بازار این است که صرافی دیجیتال می‌تواند معامله شما را به اصطلاح پر یا اجرا کند، چون در این حالت شما در واقع به صرافی می‌گویید که معامله من را در بهترین قیمت موجود در آن لحظه انجام بده.

اگر در حال خرید باشید، سفارش بازارتان به هر قیمتی که فروشنده مقابل تعیین کند اجرا می‌شود. اما اگر بخواهید رمزارزی را بفروشید سفارش بازارتان به قیمتی که خریدار پیشنهاد دهد انجام می‌شود.

بزرگ‌ترین اشکال سفارش بازار این است که شما نمی‌توانید قیمت معامله را شخصاً تعیین کنید. اما این مورد در بسیاری از مواقع مهم نیست. اختلاف بین قیمت خرید و قیمت فروش رمزارزها و جفت ارزهای دارای نقدینگی بسیار بالا (با حجم معاملاتی بالا) که در بازار فارکس اسپرد نامیده می‌شود ناچیز است. این اختلاف قیمت مهم نیست مگر اینکه بخواهید معاملات بزرگ انجام دهید.

با این حال، اگر قیمت به سرعت حرکت کند ممکن است معامله شما در قیمت بسیار متفاوتی نسبت به زمانی که سفارشتان را ثبت کردید انجام شود.

این اتفاق نادر اما در عین حال ممکن است. سناریوی محتمل‌تر که در بازار سهام ممکن است اتفاق بیفتد این است که بعد از بسته شدن بازار یک سفارش بازار ثبت کنید و سپس شرکت مربوط اخباری را اعلام کند که بر قیمت سهام آن تأثیر بگذارد.

اگر قبل از باز شدن کارگزاری در روز بعد سفارشتان را لغو نکنید ممکن است معامله‌تان با قیمتی بسیار متفاوت از آنچه در نظر داشتید انجام شود.

یکی دیگر از معایب احتمالی سفارش بازار مربوط به دارایی‌های فاقد نقدشوندگی بالا (دارای حجم معاملاتی کم) است. هنگام ثبت کردن یک سفارش بازار ممکن است باعث افزایش یا کاهش قیمت دارایی شوید زیرا در آن لحظه خریدار یا فروشنده کافی برای پر کردن سفارشتان وجود ندارد.

در نهایت ممکن است معامله شما در قیمت متفاوتی نسبت به قیمت چند لحظه قبل انجام شود زیرا سفارش شما بر قیمت تاثیر گذاشته و آن را افزایش یا کاهش داده است.

کاربرد سفارش بازار

در موارد زیر از سفارش بازار استفاده کنید:

  • زمانی که بخواهید سفارشتان به سرعت و در هر قیمتی که شده انجام شود.
  • بخواهید بر روی یک رمزارز بزرگ و بسیار نقد شونده معامله کنید.
  • حجم معامله‌تان زیاد نباشد.

مزایای سفارش بازار

  • سریع است. تقریباً مطمئن هستید که سفارشتان در اسرع وقت پر می‌شود (به ویژه در بازار رمزارزها که همیشه باز است).
  • عدم محدودیت. با ثبت سفارش بازار می‌توانید معاملات با حجم‌های بالا را به طور کامل انجام دهید. چون در قیمت لحظه‌ای بازار معمولاً همیشه فروشنده یا خریدار وجود دارد.
  • می‌توانید دارایی‌های کمتر نقد شونده را معامله کنید.

معایب سفارش بازار

شما هیچ نقشی در تعیین قیمت ندارید. قیمت بازار ممکن است ثانیه به ثانیه تغییر کند (حتی تعریف نقدشوندگی چیست؟ زمانی که بازارهای سهام یا فارکس بسته باشند). در نتیجه ممکن است سفارش شما در قیمتی پایین‌تر یا بالاتر از آنچه در لحظه مشاهده می‌کنید انجام شود.

سفارش بازار و سفارش محدود در صرافی رمزینکس

سفارش محدود: معامله من را در قیمت مناسب پر کن!

بزرگ‌ترین مزیت سفارش محدود این است که می‌توانید قیمت دلخواهتان را تعیین کنید و در صورت رسیدن رمزارز مورد نظر به آن قیمت احتمالاً (اما نه حتماً) سفارشتان انجام می‌شود.

گاهی اوقات صرافی سفارش شما را با قیمت مناسب‌تری پر می‌کند. در برخی از صرافی‌ها امکان تکمیل سفارش محدود تا حتی سه ماه پس از ثبت کردن آنها وجود دارد و به این یعنی نیاز نیست به صورت مرتب قیمت‌ها را دنبال کنید.

بزرگ‌ترین اشکال شفارس‌های محدود این است که هیچ تضمینی برای اجرای کامل سفارش وجود ندارد. اگر رمزارز مورد معامله هرگز به قیمت محدود نرسد معامله اجرا نمی‌شود.

حتی اگر رمزارز به قیمت محدود شما برسد، ممکن است تقاضا یا عرضه کافی برای پر کردن سفارش وجود نداشته باشد. این اتفاق بیشتر در مورد رمزارزهای کوچک و غیرقابل نقد رخ می‌دهد.

یکی دیگر از اشکالات سفارش محدود، به ویژه در مورد سفارش‌هایی که امکان تکمیل شدن آنها تا سه ماه آینده وجود دارد، این است که ممکن است قیمت رمزارز به طور چشمگیری حرکت کند. معامله شما ممکن است با قیمتی بسیار متفاوت از آنچه در غیر این صورت می‌توانستید انجام دهید، پر شود.

تصور کنید اخبار مثبتی در مورد یک پروژه رمزارز اعلام می‌شود و قیمت توکن آن از ۱۹۰ دلار به ۲۱۰ دلار افزایش می‌یابد، در حالی که شما سفارش محدودی برای فروش در قیمت ۱۹۲ دلار ثبت کرده‌اید.

اگر اخبار را از نزدیک دنبال نکنید ممکن است سفارشتان در قیمت ۱۹۲ پر شود، در حالی که می‌توانستید رمزارزتان را با قیمت بسیار بالاتری بفروشید.

یا برعکس ممکن است سفارش خریدی را در یک قیمت محدود ثبت کنید اما به دنبال انتشار اخبار منفی قیمت رمزارز ریزش زیادی بکند. در نتیجه سفارش شما در قیمت بالاتری نسبت به آنچه که می‌توانستید داشته باشید انجام می‌شود.

کاربرد سفارش محدود

زمانی از سفارش محدود استفاده کنید که:

  • می‌خواهید معامله را در قیمت مدنظر خودتان انجام دهید که گاهی اوقات بسیار متفاوت از قیمت فعلی رمزارز است.
  • می‌خواهید رمزارزی را که معامله کنید که نقد شوندگی کمی دارد.
  • می‌خواهید معامله‌ای با حجم بالا انجام دهید.

مزایای سفارش محدود

  • شما قیمت خرید یا فروش را تعیین می‌کنید و تحت تأثیر نوسانات قیمت بازار قرار نمی‌گیرید. رمزارز شما تنها در قیمتی که تعیین کرده‌اید یا بهتر معامله می‌شود.
  • می‌توانید زمان منقضی شدن سفارش خود را انتخاب کنید.

معایب سفارش محدود

  • هزینه کامل سفارش بلافاصله از موجودی حسابتان شما کسر می‌شود و تا زمانی که سفارشتان پر نشود، آن را لغو نکنید یا منقضی نشود به آن وجه دسترسی نخواهید داشت.
  • اگر قیمت بازار به قیمت دلخواه شما نرسد سفارشتان انجام نخواهد شد.
  • حتی در صورت رسیدن قیمت بازار به قیمت تعیین شده شما، در صورت نبود عرضه یا تقاضای کافی ممکن است سفارستان به طور کامل پر نشود.

سفارش بازار یا سفارش محدود؟

سرمایه‌گذاران و معامله‌گران می‌توانند از یک آزمایش ساده برای تعیین اینکه آیا باید از سفارش بازار استفاده کنند یا سفارش محدود کمک بگیرند. اگر پر شدن یک معامله برای شما از اهمیت بالایی برخوردار است پس سفارش بازار بهترین گزینه است.

اما اگر معامله کردن یک رمزارز در یک قیمت خاص برایتان حیاتی است بهتر از سفارش محدود استفاده کنید. انتخاب شما ممکن است به مرور زمان، حتی در مورد یک رمزارز، تغییر کند.

ممکن است در ابتدا یک سفارش محدود برای خرید یک رمزارز با قیمت مدنظرتان تعیین کنید و اگر معامله اجرا نشد ممکن است سفارش محدود را لغو کرده و به جای آن یک سفارش بازار ثبت کنید.

تصمیم‌گیری در مورد نوع سفارش ممکن است برای سرمایه‌گذاران تازه‌کار دشوار باشد. اگرچه در ابتدا استفاده از سفارش بازار ممکن است ساده‌تر باشد اما قطعاً سرمایه‌گذار یا معامله‌گر به مرور زمان و آشنایی بیشتر با ساز و کار بازار می‌تواند بهترین نوع سفارش را برای معاملات خود شناسایی کند.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.